The dimensions of hope

How big is HOPE? How big and heterogeneous can be the HOPE people experience, especially when going through challenging and difficult life experiences? And what is the social dimension of HOPE?



And what about hope? How have you experienced HOPE in your story?

This is one of the basic questions around which we, the Greek Bank of Memories, structure our interview to collect memories from our testimonies.


After a war or any strong experience that impacts your life, hope is a crucial factor. Hope is defined in the Oxford dictionary as both a noun and a verb. As a noun it means a belief that something you want will happen, it has a feeling of expectation and desire, that is often conceived of as being outside of one’s control. We hope when a context or someone around us can facilitate that thing to happen.



Through WE-HOPE, we have decided to interview people who, in specific moments of their life – either through strenuous migration experiences or facing other difficult moments such as personal challenges or societal ones like the COVID pandemic –, challenged and were challenged by the different dimensions of Hope.


Mentioning the dimensions of Hope, we don’t include the well recognized medical research that identifies six dimensions of hope: affective, cognitive, behavioural, affiliative, temporal, and contextual. Our approach tries to channelize our oral testimonies through their feeling towards hope that can be lost, that can be conquered, grabbed and neglected, given and shared. It can be craved, desired, dreamed and on a constant unbalanced line in between achievable and unreachable.


This constant tension brings to our mind Desmond Tutu’s quote “Hope is being able to see that there is light despite all of the darkness”, which presents the social dimension of Hope as a driver for individual and societal change. Hope is a factor that motivates individuals and communities to act and commit for a better society.


And it’s on this level that the hope shared by our oral testimonies, meets the main goal of our project WE-HOPE. By inquiring into the nature of hope in its multiple and varied guises, we promote multiculturalism and the power of human life experiences in setting a common framework of hope for the future.



This article was written by the Greek Bank of Memories.


Photos by Faris Mohammed and Ron Smith on Unsplash.

Version française: Les dimensions de l’espoir


À quel point l’ESPOIR est-il grand? À quel point l’expérience de l’ESPOIR des gens peut-elle être grande et hétérogène, surtout lorsqu’ils traversent des expériences de vie éprouvantes et difficile ? Et quelle est la dimension sociale de l’ESPOIR?



Et qu’en est-il de l’espoir? Comment avez-vous vécu l’ESPOIR dans votre histoire?

C’est l’une des questions fondamentales qui nous permet, nous, la Greek Bank of Memories, de structurer nos entretiens pour collecter des souvenirs de nos témoignages.


Après une guerre ou n’importe quelle expérience forte qui impacte la vie, l’espoir est un élément crucial. L’espoir est défini dans le Oxford English Dictionary à la fois comme un nom et un verbe. Comme nom cela signifie « Attendre avec confiance quelque chose que l'on désire », il y a ce sentiment d’attente et de désir, qui est souvent considéré comme impossible à contrôler. Nous espérons quand le contexte ou la personne autour de nous peut aider ce que nous espérons à se produire.


À travers WE-Hope, nous avons décidé de faire passer des entretiens à des personnes qui, à des moments spécifiques de de leur vie – soit à travers des expériences de migration éprouvante ou devant faire face à d’autres moments difficiles comme des changements personnels ou sociétaux comme la pandémie de COVID – ont dû vivre les différentes dimensions de l’Espoir. En faisant allusion aux dimensions de l’ESPOIR, nous n’incluons pas la recherche médicale reconnue qui identifie six dimensions d’espoir : affectif, cognitif, comportemental, « affiliatif », temporel et contextuel. Notre approche tente de diriger nos témoignages oraux à travers les sentiments qu’ils expriment et l’espoir qui peut être perdu, qui peut être conquis, volé et négligé, donné et partagé. Il peut être souhaité, désiré, rêvé ou dans un équilibre constant entre l’atteignable et l’inatteignable.


Cette tension constante nous rappelle la citation de Desmond « L'espoir, c'est d'être capable de voir la lumière malgré l'obscurité », qui représente la dimension sociale de l’Espoir comme porteur pour le changement individuel et sociétal. L’espoir est un facteur qui motive les individus et les communautés pour s’engager et agir pour une meilleure société.


Et c’est à ce niveau que l’espoir est partagé dans nos témoignages oraux, rencontre le principal objectif de notre projet WE-Hope. En s’interrogeant sur la nature de l’espoir dans ses aspects multiples et variés, nous promouvons le multiculturalisme et le pouvoir des expériences de vie en créant un système commun d’espoir pour le futur.


Cet article a été écrit par The Greek Bank of Memories.


Versione Italiana: Le dimensioni della speranza


Quanto è grande la SPERANZA? Quanto grande ed eterogenea può essere la speranza che le persone vivono, specialmente quando attraversano momenti difficili che sono come sfide di vita? E qual’è la dimensione sociale della Speranza?


E che mi dici della speranza? Come ti sei rapportato alla speranza in questa tua esperienza?

Questa è una delle domande fondamentali attorno alle quali noi, della Banca della Memoria Grecia, strutturiamo le nostre interviste per la raccolta di testimonianze orali.


Quando si è reduci da una guerra o, comunque, da qualche esperienza di vita che impatta la nostra vita, la speranza diventa un fattore cruciale. La speranza, nella sua definizione sul dizionario è un nome che implica il credere che qualcosa che si desidera accadrà. Ha un senso di aspettativa e credo ed è spesso percepita come qualcosa al di fuori dal nostro controllo: noi speriamo se un contesto o qualcosa o qualcuno facilitano l’accadere di qualcosa.


Attraverso WE-HOPE, abbiamo deciso di intervistare persone che in uno specifico momento della loro vita – o attraverso una difficile esperienza migratoria o per via di altri momenti complessi che ci hanno messi a dura prova come individui o come comunità tipo la pandemia COVID – hanno sfidato e sono stati sfidati da diverse dimensioni della speranza.


Va sottolineato che, quando parliamo delle dimensioni della speranza non ci stiamo muovendo nella direzione delle apprezzate ricerche fatte in campo medico, che identificano le sei dimensioni della speranza in: affettiva, cognitiva, comportamentale, affiliativa, temporale e contestuale. No, nel nostro programma noi proviamo a canalizzare i nostri testimoni orali che condividono con noi le loro storie, attraverso, verso il loro sentire e la loro percezione della speranza che può essere persa, conquistata, rubata, negata, data e condivisa. Può essere donata, desiderata, agognata ma sempre e comunque in un costante disequilibrio tra raggiungibile e non raggiungibile.


Questa tensione costante ci riporta alla mente l’insegnamento derivante dalle parole di Desmond Tutu ‘’la speranza è ciò che è capace di vedere che c’è una luce nonostante tutta l’oscurità’’. Una frase che da il senso del potenziale della dimensione sociale della speranza, vista come una forza motrice per cambiamenti individuali e sociali. La speranza come un fattore che sprona e motiva gli individui e le loro comunità ad agire per una società migliore.


Ed è proprio su questo piano che la speranza condivisa dai nostri testimoni orali incontra il nostro progetto WE-HOPE. Questo tuffo nella natura della speranza nelle sue molteplici e diversificate forme, è promotore dell’aspetto multiculturale alla base del nostro progetto e fa emergere il potere delle esperienze di vita umane per creare una nuova e comune speranza per un futuro migliore.


Questo articolo è stato scritto dalla Banca della Memoria Greca.


Ελληνική έκδοση: Οι διαστάσεις της ελπίδας


Πόσο μεγάλη είναι η ΕΛΠΙΔΑ; Πόσο μεγάλη και ετερογενής μπορεί να είναι η ΕΛΠΙΔΑ κάποιου, ειδικά όταν βιώνει δύσκολες εμπειρίες ζωής; Και ποια είναι η κοινωνική διάσταση της ΕΛΠΙΔΑΣ;


“Και τι γίνεται με την ελπίδα; Πώς εμφανίστηκε η ΕΛΠΙΔΑ στην ιστορία σας;”

Αυτό είναι ένα από τα βασικά ερωτήματα γύρω από τα οποία εμείς, η Ελληνική Τράπεζα Αναμνήσεων, χτίζουμε τη συνέντευξή μας για να συλλέξουμε αναμνήσεις.


Μετά από έναν πόλεμο ή οποιαδήποτε εμπειρία που επηρεάζει βαθιά τη ζωή σας, η ελπίδα είναι ένας κρίσιμος παράγοντας. Η ελπίδα στο λεξικό ορίζεται ως πεποίθηση ότι κάτι που θέλετε θα συμβεί, περιέχει ένα αίσθημα προσδοκίας και επιθυμίας, το οποίο συχνά θεωρείται ότι είναι έξω από τον έλεγχο κάποιου. Έχουμε ελπίδα όταν πιστεύουμε ότι κάτι ή κάποιος μπορεί να συμβάλλει ώστε να πραγματοποιηθεί αυτό που επιθυμούμε.


Στο πλαίσιο του WE-HOPE, αποφασίσαμε να πάρουμε συνέντευξη από ανθρώπους που, σε συγκεκριμένες στιγμές της ζωής τους – είτε μέσω σκληρών μεταναστευτικών εμπειριών είτε σε άλλες δύσκολες στιγμές, σε προσωπικές ή κοινωνικές προκλήσεις όπως η πανδημία COVID – , βίωσαν τις διαφορετικές διαστάσεις της Ελπίδας.


Πρέπει εδώ να σημειώσουμε ότι με τον όρο “διαστάσεις της Ελπίδας”, δεν εννοούμε την ιατρική προσέγγιση, η οποία προσδιορίζει έξι διαστάσεις της ελπίδας: συναισθηματική, γνωσιακή, συμπεριφορική, συγγενική, χρονική και συμφραζόμενη. Η προσέγγισή μας προσπαθεί να κατευθύνει τις προφορικές μαρτυρίες προς την ελπίδα που μπορεί να χαθεί, να κατακτηθεί, να αγνοηθεί, να προσφερθεί, αλλά και να μοιραστεί. Η ελπίδα είναι συνήθως σε μια μόνιμη μεταβατική κατάσταση μεταξύ του εφικτού και του ανέφικτου, του προσιτού και του απρόσιτου.

Αυτή η συνεχής ένταση μάς θυμίζει τη φράση του Desmond Tutu «Η ελπίδα είναι σε θέση να δει ότι υπάρχει φως παρά το σκοτάδι», η οποία παρουσιάζει την κοινωνική διάσταση της Ελπίδας ως το μέσο για ατομικές και κοινωνικές αλλαγές. Η ελπίδα είναι ένας παράγοντας που παρακινεί τα άτομα και τις κοινότητες να ενεργήσουν και να δεσμευτούν για μια καλύτερη κοινωνία.


Και σε αυτό το επίπεδο, η ελπίδα που είναι παρούσα στις προφορικές μαρτυρίες, ανταποκρίνεται στον κύριο στόχο του έργου WE-HOPE. Ερευνώντας τη φύση της ελπίδας στις ποικίλες μορφές της, προωθούμε την πολυπολιτισμικότητα και τη δύναμη των εμπειριών ζωής, μέσα από την προσπάθεια καθορισμού ενός κοινού πλαισίου ελπίδας για το μέλλον.


Αυτό το άρθρο γράφτηκε από την Ελληνική Τράπεζα Αναμνήσεων.

WE-Hope project runs from October 2019 to September 2022.

Do you want to stay informed of the progress of the projects, our events and initiatives? Please enter your email address to receive our newsletter!

© 2020 by WE-Hope project. 

This site was designed with the
.com
website builder. Create your website today.
Start Now